بهترین روشهای فرزند پروری و تاثیر آنها بر کودکان
سبک فرزندپروری شما چیست و تا چه اندازه آن را آگاهانه انتخاب کردهاید؟ در دنیای دیجیتال امروز که دسترسی به اطلاعات تربیتی بسیار آسان شده است، والدین با انتخاب روشهای صحیح فرزندپروری میتوانند به شکل مؤثری به رشد روان سالم کودک کمک کنند. سبک فرزندپروری شما بهطور مستقیم بر ابعاد مختلف زندگی فرزندتان، از اعتمادبهنفس تا موفقیت تحصیلی کودک در آینده، اثر میگذارد. به همین دلیل، لازم است والدین سبکی را برگزینند که از رشد عاطفی، شناختی و رفتاری کودک حمایت کند. نحوه تعامل شما با فرزندتان، پایههای شخصیت او را شکل میدهد و آثار آن تا بزرگسالی باقی میماند. در این مطلب از مجله روانشناسی، مفهوم فرزندپروری، انواع سبکهای فرزندپروری و تأثیر آن بر آینده کودک را بررسی میکنیم. اگر به دنبال پرورش فرزندانی سالم و توانمند هستید، تا پایان این مطلب همراه ما باشید.
فرزند پروری چیست؟
فرزند پروری به مجموعۀ تمامی تعاملاتی گفته میشود که والدین با فرزندشان دارند. این فرآیند پیچیده و پویا، تمام ابعاد رشد کودک از جمله جسمی، عاطفی، اجتماعی و شناختی او را در بر میگیرد و موجب افزایش اعتماد به نفس، هدفمندبودن، مسئولیتپذیر بودن، روابط عمومی خوب بچه با دیگران و مهارتهای اجتماعی بالا در کودکان میشود.
انواع فرزند پروری
محققان 3 رویکرد را برای انواع فرزند پروری معرفی کردهاند که عبارتند از:
1.اقتدارگرا (Authoritarian)
کدام یک از جملههای زیر برایتان آشناست؟
- وقتی صحبت از قوانین میشود، من میگویم و تمام!
- احساسات فرزندتان را در نظر نمیگیرید.
- وقتی فرزندتان دلیل یک قانون را میپرسد، میگویید “چون من گفتم”.
اگر هرکدام ا جملات بالا را تا به حال استفاده کردهاید، سبک فرزندپروری شما اقتدارگراست. اقتدارگرا یکی از روشهای فرزند پروری است که در آن یکی از والدین یا هر دو، بر قوانین سختگیرانه، اطاعت و انضباط تمرکز دارند. این نوع والدین، از فرزندانشان انتظارات بالایی دارند و در صورتی که کودک دستورالعملهای آنها را زیر پا بگذارد، در تنبیه بچه تردید نمیکنند.
قدرت تصمیمگیری با والدین سختگیر است و بچهها به ندرت اجازه دارند که در مورد چیزی نظر بدهند. رفتار والدین اقتدارگرا بیشتر شبیه یک فرمانده نظامی است تا یک والد همراه با بچه. همانطور که گفتیم، آنها قوانین را وضع میکنند و بدون توجه به نظر کودک، آن را اجرا میکنند.
تاثیر فرزند پروری اقتدارگرا بر کودکان
کودکانی که توسط یک یا هر دو والد سختگیر بزرگ میشوند، اغلب در خانه رفتار خوبی دارند، اما در کنار همکلاسیها یا دوستانشان سرکشی میکنند. از جمله مشکلات این دسته از کودکان میتوان به موارد زیر اشاره کرد:
- عدم مهارتهای اجتماعی
- عدم قاطعیت و مشکل در فکر کردن به تنهایی
- خودباوری پایین
- قضاوت ضعیف در مورد شخصیت خودشان
- ضعیف در کنترل خشم و بسیار کینهتوز
- دارای رفتاری خصومتآمیز، همراه با پرخاشگری
برخی تحقیقات نشان میدهد کودکانی که والدین سختگیر داشتند، به مصرف مواد تمایل بیشتری داشتهاند و بیشتر دچار افسردگی میشوند.
2. آسانگیر (Authoritative)
آیا این جملهها شبیه رفتار شما با فرزندتان است؟
- قانون میگذارید، اما به ندرت آنها را اجرا میکنید.
- خیلی کم تنبیه میکنید.
- فکر میکنید فرزندتان بدون دخالت زیاد شما بهتر یاد میگیرد.
- به فرزندتان اجازه میدهید، هر کاری دلش میخواهد انجام دهد، حتی نوشیدن نوشابه در هر وعده غذایی.
اگر این جملهها برایتان آشناست، احتمال دارد از سبک فرزندپروری آسانگیرانه استفاده کنید. در این شیوه، والدین انعطافپذیر عمل میکنند و تنها زمانی مداخله میکنند که با مشکل جدی روبهرو شوند. آنها معمولاً نگرشی بخشنده دارند و رفتارهای کودک را با این دیدگاه توجیه میکنند که «کودک است و در حال تجربه کردن است». به همین دلیل، این والدین اغلب بهجای ایفای نقش اقتدارگرا، مانند یک دوست با فرزند خود رفتار میکنند.
والدین آسانگیر معمولاً بدون استفاده گسترده از تنبیه، به نیازهای فرزند پاسخ میدهند و در اجرای محدودیتها ثبات کمتری نشان میدهند. برای مثال، اگر کودک اصرار کند یا قول بهبود رفتار بدهد، والدین ممکن است امتیازهای گرفتهشده را بازگردانند یا مدت تنبیه را کوتاه کنند. این ویژگیهای والدین آسانگیر باعث میشود این سبک، نقطه مقابل فرزندپروری سختگیرانه قرار گیرد.
تاثیر فرزند پروری آسانگیر بر کودکان
والدینی که سبک فرزند پروری آنها، آسان گیر است، بچهها مشکل رفتاری بیشتری دارند و آن احترام لازم را به آنها نمیگذارند و قوانین خانه جدی گرفته نمیشود. از دیگر مضرات سبک فرزند پروری آسانگیر میتوان به مشکلات زیر در کودکان اشاره کرد:
- مسئولیتپذیر نیستند.
- در تصمیمگیری، مشکل دارند.
- رفتارهای ناگهانی و پرخاشگری دارند.
- مستقل نیستند.
- اضطراب و افسردگی دارند.
- مشکلات تحصیلی متعدد دارند.
این کودکان، چون به هرچه میخواهند میرسند و برای رسیدن به آنها هیچ تلاشی نمیکنند، اغلب خودمحور و خودخواه هستند. از آنجاکه هیچ مسولیتی در خانه ندارند و برای انجام کاری زحمت و تلاش نمیکشند، در مدرسه، کار یا روابط اجتماعیشان هم انگیزهای برای تلاش بیشتر ندارند. این کودکان، اغلب مشکلات سلامتی دارند و چاق هستند، به ورزش و خواب منظم عادت ندارند، امکان پوسیدگی دندانهای آنها بیشتر است. چون عادت خوب دندان مسواککردن را اجرا نمیکنند.
3.والدین بیتفاوت (Uninvolved)
این جملات یا رفتارها برای شما آشنا نیست؟
- از فرزندتان دربارۀ مدرسه یا تکالیفش سوالی نمیکنید.
- به ندرت میدانید فرزندتان کجا است یا با چه کسی است؟
- زمان زیادی را با فرزندتان نمیگذرانید.
- قوانین و انتظارات زیادی از او ندارید.
اگر این جملات برای شما آشناست، ممکن است با والدگری بیتفاوت روبهرو باشید. والدین بیتفاوت به نیازهای فرزندان خود توجه کافی نشان نمیدهند و نقش فعالی در تربیت کودک و هدایت رفتاری او ندارند. این والدین معمولاً قوانین و انتظارات روشنی تعیین نمیکنند و آگاهی محدودی از فعالیتها و دغدغههای فرزندانشان دارند.
در این سبک فرزندپروری، والدین انتظار دارند کودک بهصورت خودکار رشد کند. آنها زمان و انرژی لازم را برای پاسخگویی به نیازهای اساسی کودک اختصاص نمیدهند و در بسیاری موارد، شناخت دقیقی از رشد عاطفی کودک ندارند. برخی از این والدین باور دارند که کودک بدون نظارت مستقیم عملکرد بهتری خواهد داشت.
بااینحال، والدین بیتفاوت اغلب این رفتار را آگاهانه انتخاب نمیکنند. برای مثال، والدینی که با مشکلات سلامت روان یا سوءمصرف مواد درگیر هستند، توان لازم برای مراقبت مستمر از نیازهای جسمی و عاطفی فرزند خود را ندارند.
تأثیر فرزند پروری بیتفاوت در تربیت کودکان
تحقیقات نشان داده، کودکان که والدینشان سبک فرزند پروری بیتفاوت را انتخاب کردهاند، بدترین نوع تربیت را دارند و این دسته از بچهها بیشتر درگیر مشکلات زیر میشوند:
- مصرف مواد مخدر
- سرکشی
- بزهکاری (خرابکاری، حمله، تجاوز، سرقت خرد)
- همدلی و رشد عاطفی پایین
- عزت نفس کم
این دسته از بچهها در ارتباط با دیگران اغلب شک و تردید دارند، ممکن است؛ افسرده باشند و عملکرد تحصیلی و توانایی اجتماعیشان اغلب آسیبدیده است.
زیر شاخههای فرزند پروری
تا اینجا دربارۀ انواع فرزند پروری صحبت کردیم. در ادامه به معرفی 6 سبک فرزند پروری زیرشاخۀ روشهای فرزند پروری معرفی شده، میپردازیم:
1.فرزند پروری آزاد (Free-range parenting)
در این سبک فرزندپروری، والدین نظارت کمتری بر کودک اعمال میکنند، اما این رویکرد بهمعنای غفلت نیست. والدین با اعتماد والدین به توانمندی کودک، به او فرصت میدهند تا با چالشهای خود روبهرو شود. این شیوه برای کودکانی که اضطراب کودک بالاتری دارند و ریسکپذیری کودک در آنها پایینتر است، انتخابی مؤثر محسوب میشود.
در این روش، کودک مسئولیتهای شخصی خود را میپذیرد و والدین دخالت مستقیم را کاهش میدهند. هدف این سبک فرزندپروری، تقویت استقلال کودک، افزایش خودباوری و پرورش مسئولیتپذیری کودک است.
مزایا و معایب فرزند پروری آزاد
- افزایش اعتماد به نفس
- تقویت مهارت حل مسئله
- افزایش خلاقیت
- تقویت حس مسئولیتپذیری
در مورد معایب این شیوه میتوان به مواردی همچون :
- خطر آسیب و مشکلات اجتماعی به دلیل عدم نظارت اشاره کرد.
2.فرزند پروری هلیکوپتری (Helicopter parenting)
در این شیوۀ تربیت بچه، والدین به شدت درگیر زندگی فرزندشان هستند و روی آنها کنترل و نظارت کامل را دارند. والدینی که سبک هلیکوپتری را برای فرزند پروری انتخاب میکنند، در تمام جنبههای زندگی فرزندانشان، حضوری فعال دارند. این روش فرزند پروری در مقابل سبک “فرزند پروری آزاد” قرار میگیرد.
مزایا و معایب شیوه فرزند پروری هلیکوپتری
- احساس امنیت بیشتر کودک: کودک احساس میکند همیشه تحت حمایت است.
- موفقیت تحصیلی بهتر: با کمک والدین، کودک ممکن است؛ نمرات بهتری بگیرد.
- آگاهی والدین از فعالیتهای کودک: والدین از هر آنچه کودک انجام میدهد، آگاه هستند.
معایب این شیوه نیز عبارتاند از:
- کاهش استقلال: کودک به تنهایی تصمیم گرفتن را نمیآموزد.
- افزایش اضطراب و استرس: کودک همیشه احساس میکند باید انتظارات والدینش را برآورده کند.
- کاهش اعتماد به نفس: کودک به تواناییهای خود شک میکند.
- مشکل در ایجاد روابط اجتماعی: کودک فرصت کمی برای تعامل با همسالان خود دارد.
- کاهش خلاقیت: کودک نمیتواند به صورت مستقل فکر کند.
3.فرزند پروری برفروب (Snowplow parenting)
به این شیوه، فرزندپروری چمنزن یا فرزندپروری بولدوزری میگویند. در این سبک از سبکهای فرزندپروری، والدین برای برآوردهکردن خواستههای فرزند خود، حتی خواستههای کوچک، همهچیز را کنار میگذارند. آنها هر مانع یا چالشی را که در مسیر کودک قرار بگیرد، آگاهانه حذف میکنند تا راه کاملاً هموار شود.
این والدین تلاش میکنند کودک هرگز با مشکل یا ناکامی روبهرو نشود؛ اما نتیجه معمولاً افزایش اضطراب کودک و ترس شدید از شکست است. والدین این سبک، تحتتأثیر ترس از ناکامی فرزند، نگرانی افراطی و تمایل به فراهمکردن بهترین شرایط، چنین رفتارهایی را انتخاب میکنند. این رویکرد میتواند پیامدهایی مانند کاهش استقلال کودک و ناتوانی در مواجهه با چالشها را بهدنبال داشته باشد.
- کاهش استقلال: کودکانی که با این روش فرزند پروری بزرگ میشوند، در انجام کارهای شخصی به والدین خود همواره نیاز دارند.
- افزایش اضطراب: این کودکان ممکن است، نسبت به شکست بسیار حساس باشند و اضطراب زیادی را تجربه کنند.
- کاهش توانایی حل مسئله: وقتی همۀ مشکلات توسط والدین حل میشود، کودک فرصتی برای یادگیری و پیدا کردن راهحل برای آن پیدا نمیکند.
- کاهش انگیزه: اگر همه چیز به راحتی در اختیار کودک قرار بگیرد، بچه به احتمال قوی، دیگر انگیزهای برای تلاش و کوشش نخواهد داشت.
4.فرزند پروری فانوس دریایی (Lighthouse parenting)
یکی از روشهای بسیار متعادل فرزند پروری، روش فانوس دریایی است. در این شیوه، والدین همچون فانوس دریایی، یک نقطۀ ثابت و مطمئن هستند که فرزندانشان میتوانند در هر شرایطی به آنها رجوع کنند. این سبک فرزندپروری بر ایجاد تعادلی بین عشق، محافظت، ارتباط و پرورش کودک تمرکز دارد.
مهمترین ویژگیهای اصلی فرزند پروری فانوس دریایی
- ایجاد یک محیط امن و پر از عشق که فرزند در کنارشان احساس امنیت کند
- آنها ارتباط باز و صادقانهای با فرزندانشان دارند و به آنها گوش میدهند.
- والدین فانوس دریایی، فرزندانشان را در تصمیمگیریها و چالشهای زندگی راهنمایی میکنند، اما درنهایت به آنها اجازه میدهند که خودشان انتخاب کنند
- والدین فانوس دریایی مرزهای مشخصی را برای فرزندانشان تعیین میکنند و به آنها یاد میدهند که مسئولیتپذیر باشند.
- این نوع والدین به فرزندانشان کمک میکنند تا مهارتهای لازم برای زندگی مستقل را فرا بگیرند.
مزایای فرزند پروری فانوس دریایی
- افزایش اعتماد به نفس بچهها
- تقویت روابط خانوادگی
- کودکان با مهارتهای اجتماعی بالا
- کاهش اضطراب و استرس در بچهها
5.فرزند پروری وابسته (Attachment parenting)
مزایای فرزند پروری دلبسته
- ایجاد پیوند عاطفی قوی بین والد و کودک
- پرورش کودکانی با اعتماد به نفس بالا
- مهارتهای اجتماعی بهتر
- کاهش اضطراب و استرس
- رشد عاطفی سالم
معایب فرزندپروری دلبستگیمحور
- برای والدین بسیار زمانبر است.
- احتمال وابستگی بیش از حد، کودک به آنها وجود دارد.
- مرزبندی برای کودکانی که با این روش بزرگ میشوند، ممکن است؛ دشوار باشد.
- این نوع تربیت فرزند، ممکن است، موجب پرورش بچههایی با انتقادپذیری کم شوند.
- این سبک فرزندپروری فشار زیادی بر والدین وارد کند، به خصوص پدر و مادری که شاغل هستند.
6.فرزند پروری ببر (Tiger Parenting)
والدگری ببرانه یا فرزند پروری ببر، یکی دیگر از روشهای فرزند پروری بسیار سختگیرانه است که در آن والدین برای تضمین موفقیت فرزندان خود، فشار زیادی بر آنها وارد میکنند. این والدین، معمولاً انتظار دارند، فرزندانشان در زمینههای تحصیلی، موسیقی، ورزش یا سایر فعالیتهای فوق برنامه به بالاترین سطح پیشرفت دست یابند.
ویژگیهای والدگری ببرانه
- انتظارات بالا: در این روش فرزند پروری، والدین از فرزندانشان انتظارات بسیار بالایی دارند و آنها را به تلاش بیوقفه تشویق میکنند.
- تمرکز بر موفقیت: موفقیت تحصیلی و حرفهای فرزند، هدف اصلی این والدین است.
- کنترل شدید: این والدین معمولاً کنترل زیادی بر زندگی فرزندان خود دارند و آزادی عمل کمی به آنها میدهند.
- استفاده از تنبیه: برای تشویق به تلاش بیشتر، ممکن است از تنبیههای سختگیرانه استفاده کنند.
- کمبود ابراز احساسات: ابراز احساسات به طور آزادانه در این خانوادهها معمولاً انجام نمیشود.
سخن آخر
در این مطلب شما را با انواع روشهای فرزند پروری آشنا کردیم و عواقب، مزایا و معایب هرکدام از آنها و تأثیرشان را بر کودک مورد ارزیابی قرار دادیم. چنانچه دوست دارید درباره روشهای فرزند پروری اطلاعات بیشتری کسب کنید، میتوانید در کارگاههای فرزند پروری «مرکز روان تحلیلی ایرانیان» شرکت کنید. کافی است با ما تماس بگیرید تا کارشناسان و متخصصان امر، زمان برگزاری کارگاهها را به اطلاع شما برسانند.
پرسش و پاسخ درباره روشهای فرزندپروری
فرزندپروری چیست و چرا اهمیت دارد؟
فرزندپروری به مجموعهای از تعاملات والدین با فرزندانشان گفته میشود که موجب افزایش اعتمادبهنفس، مسئولیتپذیری، هدفمندی و مهارتهای اجتماعی کودک میشود.
سبک فرزندپروری اقتدارگرا چه تأثیری بر کودکان دارد؟
سبک فرزندپروری اقتدارگرانه، موجب تربیت کودکانی پرخاشگر، بدون مهارتهای اجتماعی، با خودباروری پایین و مشکل در تصمیمگیری میشود.
چه تأثیری سبک فرزندپروری آسانگیر بر کودکان میگذارد؟
این روش تربیتی منجر به تربیت فرزندانی بیانضباط با مشکلات رفتاری و خودکنترلی پایین میشود.
سبک فرزندپروری والدین چه تأثیری بر رشد اجتماعی و عاطفی کودکان میگذارد؟
سبک فرزندپروری والدین تأثیر مستقیمی روی تعامل آنها با کودکانشان دارد.
چگونه والدین میتوانند سبک فرزندپروری مناسبی را انتخاب کنند؟
والدین با در نظر گرفن نیازها و ویژگیهای فرزندانشان، روشی برای تربیت کودک خود انتخاب میکنند که به رشد سالم و حمایت از او منجر شود.
چگونه میتوان در تربیت فرزندان از محبت و انضباط استفاده کرد؟
ترکیبی از حمایت عاطفی با قوانین مشخص برای تربیت فرزندان خود به کار ببرید. این کار در پرورش و رشد سالم و همه جانبه کودک موثر است.
سبک فرزندپروری بیتفاوت چه تأثیری بر کودک میگذارد؟
این سبک فرزندپروری موجب کمبود توجه، مشکلات عاطفی و رفتاری در کودک میشود.
چرا ارتباط مؤثر در فرزندپروری مهم است؟
موجب افزایش اعتماد، حل مشکلات و درک متقابل بین والدین و کودک میشود.
چگونه والدین میتوانند رفتار مثبت را تقویت کنند؟
با تشویق، قدردانی و الگوی مناسب بودن برای کودک، میتوان رفتار مثبت را در کودک نهادینه کرد.
دیدگاهتان را بنویسید