چرا صحبت کردن با نوجوان سخت میشود؟ دلایل، چالشها و راهکارهای ارتباط مؤثر
صحبت کردن با نوجوان یک مهارت است که والدین باید پیش از شروع این مرحله از دوران زندگی فرزندشان آن را کسب کنند. از آنجاکه در دوران بلوغ بچهها با حجم احساس متفاوتی درگیر هستند، آگاهی داشتن در این باره میتواند در رابطه والدین و فرزندان تأثیر بسزایی بگذارد. اگر شما هم بهعنوان پدر و مادر آگاه میخواهید رابطهی خوبی با نوجوانتان داشتهباشید، به نکات و مواردی که در این مطلب به آن اشاره میکنیم، توجه داشته باشید.
نوجوانی؛ دورهای پر از تغییر و تعارض
دوران نوجوانی اغلب مواجه است با یک دورهی بسیار پرچالش تغییرات سریع جسمی، هیجانی و دگرگونیهای رفتاری که بر خلقوخو و عملکرد بچهها تأثیر زیادی میگذارد. در این دوران، صحبت کردن با نوجوان اگر بدون درک این مسئله باشد، میتواند منجر به سوءتفاهمها، مقاومتها یا فاصله عاطفی با آنها شود.
شناخت شرایط خاص بچهها به والدین کمک میکند تا در نحوهی تعامل با نوجوانشان آگاهانهتر و همدلانهتر رفتار کنند و این نکته را همواره در نظر داشته باشند که فرزندشان نیاز به استقلال و شنیدهشدن دارد. توجه به این نکتهی بسیار مهم، نقش موثری در تقویت رابطه آنها داشته و موجب کاهش تعارضهای رابطهی والدین و فرزندان میشود.
چرا نوجوان کمتر حرف میزند؟
یکی از مشکلاتی که اغلب والدین در سن بلوغ فرزندانشان با آن مواجه میشوند، رابطهی سردی است که میان آنها به وجود میآید و بچهها کمتر تمایل دارند با آنها صحبت کنند. اما؛ بهراستی دلایل کمحرفشدن نوجوان در این دوران چیست؟ آیا مقصر والدین هستند؟
1. کمحرفی و نیاز طبیعی!
وقتی بچهها کمحرف میشوند، والدین مسئولیتپذیر معمولا خود را مقصر میدانند و گمان میکنند، نتوانستند آن تعامل لازم را در صحبت کردن با نوجوانشان برقرار سازند. در حالیکه ممکن است، اینگونه هم نباشد و کمحرفی نوجوانان در این دوران بیشتر به نیاز طبیعیشان به استقلال برگردد. در این مرحله، نوجوان تلاش میکند، هویت شخصی خود را بهعنوان یک فرد مجزا از والدین تعریف کند.
2. ترس از قضاوتشدن و بازجویی
ترس از قضاوتشدن و احساس ناامنی هم دومین دلیل برای کمحرفی بچهها در این دوران است، بهویژه اگر قبلا هم تجارب منفی در این زمینه داشتهباشند و احساس کنند که والدین در نقش یک بازجو با آنها رفتار کردهاند.
3. احساس گیجی در برابر هیجانهای متنوع
شاید باورش برای شما والدین عزیز سخت باشد، اما نوجوانان در این دوران با دامنهی هیجانهای بسیار گستردهای مواجه هستند. بهگونهای که این افزایش دامنه هیجان از 16 حس متفاوت به 88 تا میرسد!
کنترل این حجم هیجان کار آسانی نیست و اغلب بچهها در سن بلوغ نسبت به این حجم احساس، گیج، سردرگم و بیاعتماد هستند و قادر نیستند در زمانیکه والدین از آنها توقع دارند، در مورد چیزی با آنها صحبت کنند و یا بیپرده سخن بگویند. توجه به این مسئله نقش مهمی در ایحاد تعامل و صحبت کردن با نوجوانها دارد.
4. نصحیتکردن والدین
گاهی اوقات هم دلیل سردی رابطه به این مسئله بر میگردد که پدر و مادرها اغلب، وقتی فرزندشان با آنها صحبت میکند، به او راهکار میدهند و یا پند و نصیحتش میکنند، درحالیکه بچه نیاز به گوشدادن همدلانه دارد؛ نه ارائه راه حل یا نصیحت کردن!
5. استفاده از گذشته علیه نوجوان
برچسبزدن، تهدید و یا اشاره به گذشته نیز فضا را برای صحبت کردن با نوجوان سخت میکند و بیشتر گفتوگو را به سمت یک میدان زورآزمایی قدرت سوق میدهد. بنابراین والدین عزیز و آگاه، اگرچه کنترل این امر کار آسانی نیست، اما؛ اگر میخواهید که نوجوانتان همواره با شما صحبت کند، این کار را انجام ندهید.
6. آشفتگی روحی والدین
یکی دیگر از دلایل کمحرف زدن نوجوانان با والدینشان این است که نوجوانان احساس میکنند پدر و مادرشان به مسائل دیگری مشغول هستند، تمرکز کافی روی آنها ندارند و به نیازهایشان اهمیت نمیدهند. وقتی فرزندتان احساس کند که شما کار دارید، پریشان هستید و یا تمرکز ندارید، باب گفتوگو و تعامل را با شما باز نمیکند!
7. خودمحوری و ایدهآلگرایی
مسئلهی بعدی که صحبت کردن با نوجوانها را سخت میکند، تمرکز آنها روی خودشان و ایدههایشان است. بچهها در این دوران بیشتر روی نظرات و ایدههای خودشان تمرکز میکنند و معمولاً تمایلی ندارند به صحبتهای دیگران گوش بدهند یا دیدگاههایشان را با آنها به اشتراک بگذارند. درک این مسئله هم در رابطه والدین و فرزندان بسیار کارساز و رهگشاست.
تفاوت «شنیدن» و «گوشدادن فعال» در ارتباط با نوجوان
همانطور که اشاره کردیم، یکی از راهکارهای بسیار موثر برای صحبت کردن با نوجوانها، ایجاد یک بستر مناسب برای گوشدادن است. اما شنیدن چه تفاوتی با گوشدادن دارد؟
شنیدن فقط دریافت صدا و نشاندادن یک واکنش سطحی به آن است؛ اما وقتی فردی به چیزی گوش میدهد، او یک فرایند پویا و آگاهانه را انجام میدهد که شامل موارد زیر است:
-
-
توجه
-
درک معنا
-
پرهیز از هرگونه قضاوتکردن است.
-
وقتی والدین در صحبت کردن با نوجوان، صرفا به آنها راهحل میدهند یا شماتتشان میکنند، در واقع فقط دارند صحبتهای فرزندشان را میشنوند و توجهی چندانی به چیزی که در پس این گفتوگوها میگذرد، ندارند. اما؛ پدرومادرهای آگاه سعی میکنند در این فرایند روی تجربه زیستهی فرزندشان متمرکز باشند و به او این حس را بدهند که حرف یا صحبتش را «دیده، شنیده و فهمیدهاند»
انجام این رویکرد نیاز به صبر و همدلی بسیار بالا دارد و افراد باید بتوانند خود را کنترل کرده و قضاوت نکنند، و صرفا آگاهانه و همدلانه گوش دهند. یادتان باشد، هرچه نوجوان شما احساس امنیت و فهمیدهشدن بیشتری داشته باشد، تمایل او به گفتوگو افزایش مییابد.
چگونه گفتوگوی مؤثر با نوجوان برقرار کنیم؟
ایجاد امنیت روانی
همانطور که اشاره کردیم، شما بهعنوان والدین باید هنگام صحبت با نوجوانتان فضایی امن و بدون قضاوت ایجاد کنید تا فرزندتان بداند شما حرفهای او را میشنوید، نه اینکه او را ارزیابی میکنید.
زمان گفتوگو
انتخاب زمان مناسب برای گفتوگو هم اهمیت دارد. زمانی را برای صحبت کردن با نوجوان انتخاب کنید که آرام هستید، هرگز در زمان خشم یا ناراحتی گفتوگو را آغاز نکنید.
شنیدن فعال
بدون اینکه حرف فرزندتان را قطع کنید، او را نصیحت کنید یا راهحل فوری ارائه دهید، با دقت به صحبتهایش گوش دهید و توجه کنید که چه پیامی پشت این حرفها پنهان است.
استفاده از جملات «من»
بهجای این که او را سرزنش کنید و از جملاتی همچون: ” تو همیشه ….. ” استفاده کنید، به او بگویید:” من نگرانم و …. ”
بهجای متهمکردن فرزندتان، شما احساس خودتان را درباره فاصلهای که میان شما ایجاد شده بیان کنید.
اعتبار دادن به احساسات نوجوان
احساس و رفتار نوجوانتان را بپذیرید حتی اگر با آن موافق نیستید.
احترام به حریم خصوصی
بپذیرید که فرزند شما در حال گذر از دوران کودکی به بزرگسالی است و باید به حفظ حریم خصوصی و نظراتش احترام بگذارید، حتی اگر به نظر شما نادرست باشند و آنها را بازجویی نکنید.
تحسین و تایید کردن
تحسین و تایید دادن به نوجوا،ن موجب افزایش عزت نفس در او شده و اعتماد به نفسش را به طرز چشمگیری بهبود میبخشد. وقتی فرزندتان را درست و بهجا تایید و تحسین میکنید، حجم استرس و اضطراب را در او به طرز جشمگیری کاهش میدهید. بنابراین وقتی نوجوانتان از نگرانیهایش با شما صحبت میکند به او جملاتی مشابه اینها بگویید:
«چقدر خوب که اینقدر شجاع هستی و احساسات درونیات را با دیگران به اشتراک میگذاری» یا «من نمیتوانم درباره اضطراب و نگرانیهام با کسی حرف بزنم؛ اما خوشحالم تو این مدلی نیستی و میتوانی با من به اشتراک بگذاری؛ آفرین!» و … .
مرزبندی روشن و منصفانه
گاهی اوقات والدین تصور میکنند برای اینکه با فرزند خود تعامل داشته باشند باید هیچ مرزبندی با آنها نداشته باشند. در حالیکه این رویکرد اشتباه است، شما در عین داشتن یک رابطهی سازنده، باید یک سری قوانین نیز داشته باشید که آنها را بهصورت شفاف و روشن با آنها در میان میگذارید.
پرهیز از برچسبزنی و مقایسهکودک
برچسبزدن والدین به فرزندشان یکی از اشتباهاتی است که اعتماد کودک را تضعیف میکند و مسیر گفتوگو را میبندد.
تداوم تعاملهای کوتاه
گفتوگوهای منظم و کوتاه دونفره با فرزندتان داشته باشید، این کار کیفیت صحبت کردن با نوجوانتان را ارتقاء میبخشد.
استفاده از پرسشهای باز
سوالاتی از فرزندتان بپرسید که باب توضیح و گفتوگو را باز کند تا دفاعکردن!
پرسشهایی از جنسِ فهمیدهشدن:
- «چه چیزی باعث شد این تصمیم را بگیری؟»
- «اون لحظه چه حسی داشتی؟»
- «دوست داری برام توضیح بدی چی شد؟»
- «فکر میکنی چه گزینههای دیگهای داشتی؟»
کمک گرفتن از زبان بدن
هنگام صحبت با نوجوان، شما از زبان بدن خود استفاده کنید، تماس چشمی برقرار کنید، هنگام گوش دادن به حرفهای او سرتان را تکان دهید و ارتباطی مؤثر با او ایجاد کنید.
انجام یک کار خاص بهصورت مشترک
یکی از روشهای مؤثر برای باز کردن باب گفتوگو با نوجوان این است که شما و او یک فعالیت ویژه و مشترک را با هم انجام دهید. برای مثال، اگر نوجوان به آشپزی یا پخت یک غذای خاص علاقه دارد، شما میتوانید کنار او آن غذا را آماده کنید. فعالیتهایی مانند پخت پیتزا، نقاشی، بافتنی، ساخت عروسک یا گل و دوچرخهسواری نیز به شما کمک میکند ارتباط فعال و صمیمانهتری با نوجوان برقرار کنید.
چه زمانی باید از مشاور نوجوان کمک گرفت؟
گاهی اوقات صحبت کردن با نوجوان به تنهایی کافی نیست و نشانههای وجود دارد که باید از یک مشاور برای حل آن کمک گرفت. از جمله این نشانهها عبارتاند از:
- تداوم سکوت، پرخاشگری یا اجتناب از گفتوگو با والدین.
- تشدید تنشها و تبدیل هر تلاش برای ارتباط با نوجوان به بحث و دلخوری.
- تغییرات محسوس در رفتار، افت تحصیلی، انزوا یا نوسانات شدید خلقی.
- احساس ناتوانی والدین در درک نیازهای هیجانی نوجوان.
- بروز رفتارهای پرخطر یا کاهش اعتمادبهنفس.
مشاور نوجوان با ایجاد فضای امن و آموزش مهارتهای ارتباطی، به بهبود تعامل و بیان سالم احساسات در طرفین کمک میکند. به یاد داشته باشید که مداخله روانشناس به معنای ضعف در والدگری نیست، بلکه نشانهی توجه آگاهانه به سلامت روان و تقویت ارتباط مؤثر با نوجوان است.
و اما سخن آخر
ارتباط با نوجوان یک فرایند پویاست که دائم شرایط آن تغییر میکند و شما در تعامل با این شرایط مختلف باید انعطافپذیری بالا، آگاهی و مهارت داشته باشید. البته این مسئله طبیعی است که خانوادهها در این مسیر دچار مشکل شوند، اما؛ آنچه اهمیت دارد، نحوهی مواجهه شما با این چالشهاست. زمانی که گفتوگو دشوار میشود یا سوءتفاهمها تداوم مییابند، استفاده از رویکردهای علمی و حمایت تخصصی همچون مشاوره نوجوان میتواند مسیر تعامل را روشنتر سازد.
اگر به دنبال ایجاد یک رابطهی سازنده با نوجوان خود و حل تعارضهای خانوادگی هستید، با ما در تماس باشد. مرکز روانتحلیلی ایرانیان، با وجود متخصصان زبده، یک همراه مطمئن است که میتواند مسیر صحبت کردن شما با نوجوانتان را هموار سازد. برای کسب اطلاعات بیشتر کافی است، با ما تماس بگیرید.
منبع: talktojenny
سوالات متداول (FAQ)
چرا نوجوان من با من صحبت نمیکند؟
نوجوان شما ممکن است به دلیل نیاز به استقلال، ترس از قضاوت یا احساسات پیچیدهای که درگیرش است، نتواند با شما صحبت کند.
آیا سکوت نوجوان نشانه مشکل روانی است؟
سکوت نوجوان لزوماً نشانه مشکل روانی نیست، اما این رفتار معمولاً نیاز نوجوان به استقلال، تجربه هیجانات پیچیده یا دشواری او در بیان احساسات را نشان میدهد و اگر این وضعیت ادامه پیدا کند، والدین یا مراقبان باید برای دریافت مشاوره اقدام کنند.
چگونه بدون دعوا با نوجوان صحبت کنیم؟
برای صحبت با نوجوان بدون دعوا، باید به احساسات او گوش دهید، قضاوتش نکنید، نظراتش را با احترام بپذیرید و فضای گفتوگو را امن و بدون تنش کنید.
آیا سختگیری باعث دوری نوجوان میشود؟
بله، سختگیری بیشازحد میتواند فاصله عاطفی ایجاد کند و نوجوان را از والدین دور کند، زیرا نوجوان احساس میکند والدین آزادی و استقلال او را محدود میکنند.
مشاوره نوجوان از چه سنی لازم است؟
مشاوره نوجوان از حدود 12 سالگی، زمانی که تغییرات هیجانی و اجتماعی در دوران بلوغ آغاز میشود، میتواند مفید باشد.
تیم تحریریه مرکز روانتحلیلی ایرانیان
این محتوا توسط تیم تحریریه و با نظارت درمانگران و متخصصان رواندرمانی تدوین شده و بر پایه منابع علمی معتبر و تجربه بالینی تهیه شده است. هدف ما ارائه محتوای دقیق، قابلاعتماد و کمک به تصمیمگیری آگاهانه مخاطبان در مسیر سلامت روان است.
دیدگاهتان را بنویسید